Święty Gabriel Zabłudowski (+1690)

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Święty Gabriel Zabłudowski (+1690)

Święty Gabriel Zabłudowski, męczennik, dzieciątko (Muczenik mładieniec Gawriił Zabłudowskij), 20 kwietnia / 3 maja (rocznica śmierci), 22 września (rocznica przeniesienia relikwii w 1992 r.) i trzecia niedziela po Pięćdziesiątnicy (Sobór świętych białoruskich).

Urodził się 22 marca 1684 r. w Zwierkach niedaleko Zabłudowa w pobożnej rodzinie Gowdelów. W dzieciństwie wyróżniał się wśród rówieśników pobożnością i stronieniem od zabaw.

20 kwietnia 1690 r. Gowdelów spotkało wielkie nieszczęście. Gabriel padł ofiarą mordu. Podczas nieobecności rodziców dziedzic wsi Zwierki – Szutko – porwał chłopca i przewiózł do Białegostoku. Tam dziecko poddano torturom. Z powodu upływu krwi Gabriel zmarł, a jego ciało potajemnie pozostawiono na skraju lasu w pobliżu wsi Zwierki.

Po odnalezieniu ciała pochowano je na cmentarzu niedaleko wsi. Po trzydziestu latach podczas jednego z pochówków nieumyślnie naruszono jego grób. Okazało się wówczas, że ciało nie uległo rozkładowi. Z wydarzeniem tym związanych było wiele uzdrowień. Ustała również panująca w okolicy epidemia.

Reklamy

Οδοιπορικό στην Πολωνία: Η επέμβαση της Παναγίας και η δύναμη του Τιμίου Σταυρού

http://holyvirginmary.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY MOTHER OF GOD

Οδοιπορικό στην Πολωνία:

Η επέμβαση της Παναγίας και η δύναμη του Τιμίου Σταυρού

Γύρω στόν 17ο αἰ. στήν περιοχή ἔπεσε ἐπιδημία χολέρας. Οἱ ἄνθρωποι πέθαιναν δίχως βοήθεια ἀπ᾽ τή φοβερή αὐτή μάστιγα. Ἡ κατάστασι τραγική. Κάποια μέρα ἡ φιλεύσπλαχνη Μητέρα τῶν Χριστιανῶν, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἐμφανίσθηκε „κατ᾽ ὄναρ” σέ κάποιον ἀσθενή καί βέβαια μελλοθάνατο. Τοῦ σύστησε νά πάη στό λόφο, πού εἶναι κτισμένο σήμερα τό μοναστήρι, μ᾽ ἕνα σταυρό καί νά τόν ἀφήση ἐκεῖ. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ξεκίνησε μέ πίστι καί ἐλπίδα στά λόγια τῆς Παναγίας. Ἔφτασε στήν Γκραμπάρκα, ἔστησε τό σταυρό καί, ὤ τοῦ θαύματος, θεραπεύθηκε.

Τό θαῦμα μαθεύτηκε καί ὅλοι οἱ ἀσθενεῖς τόν μιμήθηκαν. Ξεκινοῦσαν ἀπ᾽ τά χωριά καί τίς πόλεις τους μέ σταυρούς στά χέρια, περπατώντας πολλές φορές ἀρκετές μέρες, ἔφταναν στήν Γκραμπάρκα, ἔστηναν τούς σταυρούς καί θεραπεύονταν.

Ἔτσι μέ τήν ἐπέμβασι τῆς Παναγίας καί τή δύναμι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ οἱ ἄνθρωποι γλίτωσαν ἀπ᾽ τή φοβερή μάστιγα.

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ – TRUTH TARGET

Saint Anthony-Onuphrius of Suprasl Monastery in Poland, Monk-Martyr in Thessalonica (Greece), from Lithuania (+1516)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Suprasl, Poland

Supralzabytki4

The Monastery of the Annunciation in Supraśl, Poland

Ikona

St Anthony-Onuphrius of Suprasl, Poland

& St Theodosius of Kiev Monstery in Ukraine

sw-antoni-supraski

Saint Anthony-Onuphrius of Suprasl Monastery in Poland,

Monk-Martyr in Thessalonica (Greece), from Lithuania (+1516)

February 4

Anthony of Supraśl (Polish: Antoni Supraski) was a Ruthenian monk and martyr, now venerated in the Polish Orthodox Church.
Anthony was born on the territory of the Grand Duchy of Lithuania into an Orthodox family, although his social status and lay name remain unknown. According to tradition, in his youth he was known for his angry character, having eventually killed a man in a bar brawl. Wishing to atone for sin, he Czytaj dalej „Saint Anthony-Onuphrius of Suprasl Monastery in Poland, Monk-Martyr in Thessalonica (Greece), from Lithuania (+1516)”

Άγιος Παιδομάρτυρας Γαβριήλ ο Πολωνός (+1690) – 11 Απριλίου

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Άγιος Παιδομάρτυρας Γαβριήλ ο Πολωνός (+1690)

11 Απριλίου

Ὁ Πολωνός παιδομάρτυρας Γαβριήλ γεννήθηκε στίς 22 Μαρτίου 1684 ἀπό μία εὐλαβή οἰκογένεια χωρικῶν στό χωριό Σβιέρκι, δίπλα στήν πόλι Ζαμπλούδου, περίπου δέκα χιλιόμετρα ἀπ᾽ τό Μπιαλιστόκ. Ἦταν μία δύσκολη ἐποχή γιά τούς Ὀρθοδόξους πιστούς πού δέχονταν πολλές πιέσεις καί ὑφίσταντο διωγμούς ἀπ᾽ τούς Οὐνίτες. Οἱ γονεῖς τοῦ Πέτρος καί Ἀναστασία Γόβδες κρατοῦσαν μέ συνέπεια τήν πίστι τῶν προγόνων τους τίς δύσκολες αὐτές ἡμέρες.

Ὁ Ἅγιος Γαβριήλ βαπτίσθηκε στό μοναστήρι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στό Ζαμπλούδου. Ἐνῶ ἀκόμα ἦταν μικρό παιδάκι, τόν χαρακτήριζε μία ὥριμη πνευματική αἴσθησι. Εἶχε πολύ μεγάλη ἀγάπη γιά τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους καί τούς βοηθοῦσε νά ξεχωρίζουν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐνισχύοντάς τους τήν πίστι. Ἡ εὐσέβεια καί ἡ εὐλάβεια πρός τό Θεό ἦταν ἔκδηλες. Προσευχόταν πολύ καί μέ θέρμη στό Θεό καί δέν τόν συγκινοῦσαν τά παιδικά παιχνίδια καί οἱ παιδικές χαρές καί διασκεδάσεις. Ἦταν πραγματικά ἕνα χαριτωμένο παιδί γεμάτο ἀγάπη καί Χάρι Θεοῦ. Ὅλοι τόν θαύμαζαν καί χαίρονταν μέ τήν παρουσία του.

Κάποιος, ὅμως, δέν χαιρόταν καθόλου. Ζήλευε καί μισοῦσε τόν μικρό αὐτό ἐπίγειο ἄγγελο. Ἦταν ὁ Σοῦτκο, ὁ πρόεδρος τοῦ χωριοῦ. Ὅχι μόνο δέν πίστευε στό Θεό, ἀλλά μᾶλλον τό ἀντίθετο, γιατί, ὅπως λέγαν οἱ κάτοικοι, διακατεχόταν ἀπ᾽ τόν δαίμονα. Ἤθελε μέ κάθε τρόπο νά σκοτώση αὐτό τό παιδί πού ὅλοι σέβονταν καί ἀγαποῦσαν. Περίμενε, λοιπόν, τήν κατάλληλη εὐκαιρία.

Ἦταν 11 Ἀπριλίου 1690. Ὁ Γαβριήλ ἦταν μόλις ἕξι ἐτῶν καί βρίσκονταν στό σπίτι του. Ὁ πατέρας του δούλευε στά χωράφια καί ἡ μητέρα του Ἀναστασία ἑτοίμασε φαγητό καί ξεκίνησε νά τό πάη στόν ἄνδρα της. Ὁ Σοῦτκο θεώρησε ὅτι βρῆκε τήν κατάλληλη εὐκαιρία. Σάν εἶδε ὅτι ὁ μικρός ἦταν μόνος, μπῆκε στό σπίτι, ἄρπαξε μέ μίσος τόν Γαβριήλ καί ἄρχισε νά τόν βασανίζει μέχρι θανάτου ἀπομυζώντας ἀργά τό αἷμα του. Ὁ μικρός Γαβριήλ ὑπέμεινε τό μαρτύριο καί ἄφησε τήν τελευταία του πνοή. Καί ὁ Θεός δέχτηκε τό μαρτύριο τοῦ μικροῦ δούλου του καί ὅπως θά δοῦμε τόν δόξασε πάρα πολύ.

Ὁ δολοφόνος Σοῦτκο, γιά νά ἀποκρύψη τό ἔγκλημά του, πῆρε τό σῶμα τοῦ παιδιοῦ, τό μετέφερε στήν ἄκρη τοῦ δάσους στό Σβιέρκι καί τό ἄφησε ἐκεῖ. Ὑπολόγιζε ὅτι σέ λίγο τά ἀρπακτικά πουλιά καί τά ἄγρια ζῶα θά κατασπάραζαν τό σῶμα του καί θά ἱκανοποιοῦσε ἀκόμα περισσότερο τό μίσος του. Ὁ Θεός, ὅμως, δέν τό ἐπέτρεψε. Μόλις ἔφυγε, ἐμφανίσθηκαν κάποια σκυλιά, τά ὁποῖα ἀνέλαβαν τήν προστασία του. Στάθηκαν φύλακες-άγγελοι στό μαρτυρικό σῶμα τοῦ παιδομάρτυρα καί δέν ἐπέτρεψαν σέ κανένα ἄγριο ζῶο νά πλησιάση.

Ὅταν γύρισε ἡ μητέρα του, εἶδε τά αἵματα καί ἀνησύχησε. Ὁ μικρός Γαβριήλ εἶχε ἐξαφανισθῆ. Ὅλο τό χωριό ἀναστατώθηκε. Οἱ κάτοικοι ἄρχισαν νά ψάχνουν παντοῦ. Ἔψαχναν ἐννιά ὁλόκληρες μέρες. Τελικά βρῆκαν τό σῶμα του καί γύρω γύρω τά σκυλιά. Ἔφερε πάνω του τά σημάδια τοῦ μαρτυρίου. Παράξενο, ὅμως, δέν παρατήρησαν σημάδια σήψεως. Μετέφεραν τό μαρτυρικό σῶμα του καί τό ἐνταφίασαν στό χωριό. Λίγο μετά μαθεύτηκε ἡ ἀλήθεια καί ποιός ἦταν ὁ αἴτιος τοῦ ἐγκλήματος. Οἱ χωρικοί τιμοῦσαν πλέον τόν Γαβριήλ ὡς μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ καί ὅταν πέθαινε κάποιο μικρό παιδί τό ἐνταφίαζαν δίπλα στόν τάφο τοῦ Ἁγ. Γαβριήλ γιά νά τιμήσουν τό μαρτυρικό θάνατό του.

Κάποτε γινόταν ἡ κηδεία ἑνός μικροῦ παιδιοῦ καί πρόσεξαν ὅτι ὁ τάφος τοῦ Ἁγ. Γαβριήλ εὐωδίαζε. Ἄνοιξαν τόν τάφο καί μέ συγκίνησι εἶδαν ὅτι τό σῶμα του, παρότι εἶχαν περάσει τόσα χρόνια, ἦταν ἄφθαρτο. Τό πῆραν μέ εὐλάβεια καί τό τοποθέτησαν στόν ὑπόγειο χῶρο τοῦ ναοῦ στό Σβιέρκι. Ἀπό τότε ἡ φήμη του διαδόθηκε καί πολύς κόσμος ἔτρεχε νά προσκυνήση. Ἔγιναν μάλιστα πολλά θαύματα. Τό μεγαλύτερο ἀπ᾽ ὅλα ἦταν τό ἑπόμενο. Εἶχε πέσει τότε μία ἐπιδημία καί πολλοί ἄνθρωποι ἔχασαν τή ζωή τους. Πάνω στήν ἀπελπισία τους οἱ πιστοί ἔτρεξαν καί παρακάλεσαν τόν Ἅγ. Γαβριήλ. Ἡ προσευχή τους εἰσακούσθηκε. Ἡ ἐπιδημία σταμάτησε καί οἱ ἄνθρωποι σώθηκαν καί δόξασαν τό Θεό πού δίνει τόση Χάρι στούς Ἁγίους Του.

Πηγή:

http://agiosioannisdamaskinos.blogspot.com

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Święty Antoni Supraski, Polska i Grecja (+1516)

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Suprasl, Polska

Ikona

Ikona Świętych Antoniego i Teodozjusza Kijowsko-Pieczerskich

sw-antoni-supraski

Święty Antoni Supraski, Polska i Grecja (+1516)

Święty Antoni Supraski urodził się na terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego w rodzinie prawosławnej, o której statusie społecznym nic nie wiadomo. Również jego imię świeckie jest nieznane. Według tradycji w młodości odznaczał się gwałtownym charakterem i w gniewie popełnił zbrodnię zabójstwa. Pragnąc odpokutować za grzech, wstąpił do monasteru w Supraślu, co miało miejsce przed 1506.

Uważając sprawowaną pokutę za niewystarczającą, Antoni prosił przełożonego monasteru o zezwolenie na udanie się do kraju muzułmańskiego, by mógł zostać męczennikiem. Ihumen nie wyraził jednak zgody. Antoni otrzymał jedynie pozwolenie na wyjazd na Górę Athos (Grecja), gdzie złożył śluby wielkiej schimy i przyjął imię Onufry. Następnie udał się do Tesalonik (Grecja) i wszedł do meczetu urządzonego w dawnej cerkwi Matki Bożej, po czym demonstracyjnie zaczął się modlić. Został aresztowany i wtrącony do więzienia, żądano od niego przejścia na islam. Mnich konsekwentnie jednak odmawiał i atakował tę religię. Wreszcie został na Czytaj dalej „Święty Antoni Supraski, Polska i Grecja (+1516)”

Święty Jakub Niecwietow (+1865) – Oświeciciela Ludów Alaski

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

http://nativeamericansmetorthodoxy.wordpress.com

http://usaofmyheart.wordpress.com

ALASKA OF MY HEART

NATIVE AMERICANS MET ORTHODOXY

USA OF MY HEART

Święty Jakub Niecwietow (+1865)

Oświeciciela Ludów Alaski

26 lipca

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

Jakub Niecwietow (ur. 1802 na wyspie Atka, zm. 26 czerwca 1864 w Sitce) – rosyjski kapłan prawosławny. Prowadził działalność misyjną wśród autochtonicznych mieszkańców Alaski. Święty prawosławny.

Jakub (Jakow) Igoriewicz Niecwietow urodził się w rodzinie Rosjanina z Tobolska, pracownika Towarzystwa Rosyjsko-Amerykańskiego, i Marii Aleksiejewej, rdzennej Amerykanki z Atki. Ukończył studia teologiczne w Irkucku, po czym wrócił do Ameryki i ożenił się z Rosjanką o imieniu Anna Simieonowna. Rok później przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie i został skierowany do pracy w parafii św. Mikołaja w Atce. Był pierwszym kapłanem prawosławnym, który urodził się na kontynencie amerykańskim.

Jako proboszcz ks. Niecwietow kontynuował na obszarze Wysp Andrejanowa działalność misyjną zainicjowaną przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Założył również szkołę parafialną, w której wykładał język rosyjski. Przetłumaczył tekst Biblii na język aleucki, zaś razem z innym późniejszym świętym Innocentym z Alaski opracował alfabet dla tego języka. Po piętnastu latach Czytaj dalej „Święty Jakub Niecwietow (+1865) – Oświeciciela Ludów Alaski”

Święty Jan Maksymowicz z Szanghaju i San Francisco (+1966) – 2 lipca

https://stjohnmaximovitchofsanfrancisco.wordpress.com

ST JOHN MAXIMOVITCH OF SAN FRANCISCO

Święty Jan Maksymowicz

z Szanghaju i San Francisco (+1966)

2 lipca

Święty Jan Maksymowicz z Szanghaju i San Francisco, św. Jan Cudotwórca (urodzony 4 czerwca?/16 czerwca 1896 w Adamowce koło Charkowa, zmarły 2 lipca 1966 w Seattle) – święty Cerkwi prawosławnej, asceta i hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, działający w połowie XX wieku w Rosji, Chinach i Stanach Zjednoczonych. Był poważanym pasterzem i ojcem duchowym o znacznej reputacji, szaleńcem bożym (rodzaj prawosławnego mistyka) i cudotwórcą (tytuł przypisywany świętym prawosławnym, którzy wsławili się wieloma cudami). Przypisywano mu dar jasnowidzenia, prorokowania i uzdrawiania.

Urodził się w 1896 we wsi Adamowka w guberni charkowskiej jako Michał Maksymowicz, w tej samej rodzinie, co święty Jan z Tobolska, którego w pewnych aspektach przypominał. Od 1907 do 1914 uczęszczał do szkoły wojskowej w Połtawie, w 1918 ukończył prawo w Cesarskim Uniwersytecie w Charkowie. W 1921 emigrował wraz z rodziną do Belgradu, gdzie w 1925 w Uniwersytecie Belgradzkim ukończył studia teologiczne. W 1926 został postrzyżony na mnicha w monasterze Miljkov i wyświęcony kilka lat później na kapłana prawosławnego otrzymując imię Jan po swoim świętym krewniaku. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel, a w 1934 został ordynowany biskupem prawosławnej diecezji Szanghaju.

W Szanghaju biskup Jan kontynuował budowę soboru i starał się pogodzić wspólnotę prawosławną podzieloną ze względów etnicznych. Zaangażował się też w działalność w istniejących instytucjach charytatywnych i osobiście założył sierociniec i dom dla dzieci ubogich. Wtedy właśnie po raz pierwszy stał się znany dla cudów przypisywanych jego modlitwie, a jako osoba publiczna nie mógł już do końca ukrywać ascetycznego trybu życia jaki prowadził. Mimo że w czasie japońskiej okupacji z powodów duszpasterskich zignorował polecenie opuszczenia Szanghaju, władze japońskie nie czyniły mu przeszkód działalności. Jako jedyny prawosławny biskup w Chinach który odmówił podporządkowania się Cerkwi rosyjskiej pozostającej pod wpływami władz ZSRR, w 1946 został podniesiony do godności arcybiskupa przez Święty Synod Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Granicami Rosji.

Kiedy w Chinach do władzy doszli komuniści, wspólnota rosyjska w Chinach została zmuszona do opuszczenia kraju – początkowo osiedlając się w obozie dla uchodźców na filipińskiej wyspie Tubabao, następnie w Stanach Zjednoczonych i Australii. Arcybiskup Jan udał się osobiście do Waszyngtonu, by upewnić się, że jego lud otrzyma pozwolenie na osiedlenie się w Ameryce.

W 1951 Jan został arcybiskupem Europy Zachodniej z siedzibą w Paryżu, a następnie w Brukseli. Dzięki jego pracy nad żywotami świętych prawosławie poznało i otoczyło kultem wielu świętych Zachodu sprzed schizmy. Kontynuował też pracę charytatywną i duszpasterską rozpoczętą w Szanghaju.

W 1963 Święty Synod wybrał go arcybiskupem San Francisco. Tu także znalazł on podzieloną wspólnotę i nieukończoną katedrę. Chociaż ukończył jej budowę i doprowadził do częściowego pojednania we wspólnocie, stał się przedmiotem ataku swoich wrogów politycznych, którzy posunęli się do oskarżenia go o malwersacje finansowe przy budowie katedry. Został z tych zarzutów oczyszczony, ale stały się one dla niego powodem wielkiej troski w późnych latach życia. Jako biskup sprzyjał też działalności mnicha Serafina (Rose’a).

2 lipca 1966 (19 czerwca kalendarza juliańskiego) biskup Jan zmarł w Seattle – miał przepowiedzieć miejsce i czas swojej śmierci. Został pochowany pod ołtarzem soboru, którą zbudował w San Francisco, poświęconym Ikonie Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość”. W 1994 w dwudziestą ósmą rocznicę śmierci został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji. Jego niezabalsamowane zwłoki, nieprzejawiające jednak śladów rozkładu, spoczywają obecnie w relikwiarzu w nawie katedry.

Wikipedia

Święty Paisjusz z Góry Athos, Grecja (+1994) – 12 lipca

http://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

 

Święty Paisjusz z Góry Athos, Grecja (+1994)

12 lipca

Paisjusz, imię świeckie Arsenios Eznepidis (ur. 25 lipca 1924 w Farasie, zm. 12 lipca 1994 w Suroti) – starzec mnich z Góry Athos, autor pouczeń duchowych, prawosławny święty.

Życie

Urodził się w rodzinie greckiej w Kapadocji. W miesiąc po jego narodzeniu jego rodzice, razem z innymi greckimi mieszkańcami regionu musieli opuścić Azję Mniejszą i przenieść się do Grecji w ramach wymiany ludności między Grecją a Turcją. Wychowany w bardzo pobożnej rodzinie, Arsenios od dzieciństwa czytał żywoty świętych. Po ukończeniu szkoły podstawowej uzyskał kwalifikacje stolarza i podjął pracę w tym charakterze. W ostatnich latach II wojny światowej służył w armii greckiej jako radiotelegrafista, wyróżniając się odwagą. Po zakończeniu służby w 1949 i znalezieniu mężów dla swoich sióstr wstąpił do monasteru. W 1950 dotarł na Athos, gdzie został skierowany do klasztoru Esfigmenu. Po czteroletnim okresie nowicjatu złożył pierwsze śluby zakonne z imieniem Awerkiusz.

W 1956 złożył wieczyste śluby małej schimy, otrzymując nowe imię Paisjusz. Miało to miejsce w klasztorze Filoteu, gdzie mnich Paisjusz przeniósł się Czytaj dalej „Święty Paisjusz z Góry Athos, Grecja (+1994) – 12 lipca”

Santo Antônio-Onofre de Supraśl, Polônia (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Portuguese

http://portugalofmyheart.wordpress.com

PORTUGAL OF MY HEART

Polônia

Supraśl, Polônia

Supralzabytki4

Supraśl, Polônia

Ikona

Santo Antônio-Onofre de Supraśl e São Teodósio de Kiev

sw-antoni-supraski

Santo Antônio-Onofre de Supraśl, Polônia (+1516)

Santo Antônio de Supraśl (em polaco: Antoni Supraski), foi um monge e mártir ruteno, hoje venerado pela Igreja Ortodoxa Polonesa.

Antônio nasceu no território do Grão-Ducado da Lituânia em uma família ortodoxa, embora sua classe social e seu nome civil permaneçam desconhecidos. De acordo com a tradição, em sua juventude era conhecido por seu caráter irritadiço e violento, tendo por fim matado um homem em uma briga de bar. Desejando expiar este pecado, entrou no Mosteiro Ortodoxo de Supraśl em algum momento antes de 1506, onde recebeu o nome de Antônio.

Considerando sua penitência insuficiente, o monge pediu permissão a seu abade para ir a um país muçulmano, onde poderia receber o martírio, o que lhe foi recusado. Antônio só tinha recebido permissão para ir ao Monte Athos, onde fez seus votos de Grande Schema e tomou o nome Onofre. Ele foi subsequentemente para a antes Igreja da Theotokos Acheiropoietos, em Czytaj dalej „Santo Antônio-Onofre de Supraśl, Polônia (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Portuguese”

Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Σούπρασλ (Suprasl) Πολωνίας, Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Ένας δολοφόνος που αγίασε

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Suprasl, Πολωνία

Supralzabytki4

Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Suprasl της Πολωνίας

Ikona

Ο Αγιος Οσιομάρτυρας Αντώνιος-Ονούφριος του Suprasl Πολωνίας

& ο Άγιος Θεοδόσιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου

sw-antoni-supraski

Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Suprasl Πολωνίας,

Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516)

╰⊰¸¸.•¨*

Ένας δολοφόνος που αγίασε

Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής Σούπρασλ (Supraśl) της Πολωνίας ήταν ένας Ρουθηνός Μοναχός και Μάρτυρας, ο οποίος τιμάτε ιδιαιτέρως στην Πολωνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι Ρουθηνοί αποτελούν Σλαβική φυλή, κατά άλλους Κελτική φυλή, που μαζί με τους συγγενικούς προς αυτούς Ουκρανούς αποτελούν τον τύπο των Μαλορρώσων στη ΒΔ Βουκοβίνα (ιστορική περιοχή στην Κεντρική Ευρώπη που σήμερα μοιράζεται μεταξύ της Ρουμανίας και της Ουκρανίας).

Ο Άγιος Αντώνιος του Σούπρασλ γεννήθηκε στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας σε Ορθόδοξη οικογένεια, αν και η κοινωνική του κατάσταση και το Czytaj dalej „Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Σούπρασλ (Suprasl) Πολωνίας, Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Ένας δολοφόνος που αγίασε”

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα – Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

c1ec5197ebe3bbec99bc387b4f65be75

[el]image1

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες

από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα

╰⊰¸¸.•¨*

Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

8 Ιουνίου 2003

Πράξις της Ιεράς Συνόδου
της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας
δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων,
των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος
εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.

Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών ε­δέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυ­σχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρή­σκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την Czytaj dalej „Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα – Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας”